خبرگزاری راسک: پاکستان در نشست شورای امنیت سازمان ملل اعلام کرد خواستهاش از طالبان ساده و روشن است: «اقدام قابل تأیید و غیرقابل بازگشت» علیه گروههای تروریستی که از خاک افغانستان عمل میکنند. اسلم افتخار احمد، نماینده دائمی پاکستان در سازمان ملل، در این نشست افزود: «متأسفانه این خواسته همچنان برآورده نشده است.»
سفیر پاکستان تأکید کرد که پنجره فرصت برای اصلاح مسیر در حال بسته شدن است، هرچند هنوز باز مانده. وی گفت: «امیدواریم طالبان این را جدی دریابند و با جامعه بینالمللی برای صلح و توسعه بلندمدت افغانستان همکاری کنند.»
بر اساس گزارش دان، از زمان بازگشت طالبان به قدرت در ۲۰۲۱، موج تروریسم در پاکستان دوباره اوج گرفته است. اسلامآباد بارها از طالبان خواسته پناهگاههای تروریستی در خاک افغانستان، بهویژه آنچه با تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) مرتبط است، را برچیند؛ اما این درخواستها بیپاسخ مانده است. طالبان این اتهامات را رد میکند، در حالی که گروهی که گروه طالبان، هرگز بهطور علنی تیتیپی را محکوم نکرده است.
سفیر پاکستان در نشست شورای امنیت یادآور شد که نزدیک به پنج سال از تسلط طالبان بر کابل میگذرد. وی گفت: «امید میرفت که این رویداد به خونریزی پایان دهد و افغانستان با خود و همسایگانش در صلح زندگی کند.» اما آنچه واقعیت نشان داد، چیز دیگری بود؛ طالبان نهتنها به تعهدات بینالمللی خود عمل نکرد، بلکه مسیری را در پیش گرفت که پاکستان آن را «همدستی آشکار» با گروههای تروریستی مینامد.
احمد تصریح کرد که دهههاست افغانستان پناهگاه امنی برای گروههای تروریستی بوده و انتظار میرفت طالبان اقدامات ملموس و قابل تأیید علیه تیتیپی، ارتش آزادیبخش بلوچستان (بیالای) و شاخه مجید آن، داعش خراسان و جنبش اسلامی ترکستان شرقی انجام دهد. سفیر پاکستان گفت: «متأسفانه طالبان در این زمینه کاملاً ناکام مانده و نگرانیهای امنیتی مشروع پاکستان را نادیده گرفته است.»
دان گزارش داده است که احمد به گزارشهای مستقل تیم نظارت بر تحریمهای سازمان ملل اشاره کرد که وضعیت تروریسم در افغانستان و واقعیتهای میدانی را بهوضوح ترسیم میکند. وی افزود: «تنها در سال ۲۰۲۵، پاکستان بیش از ۵۳۰۰ حادثه تروریستی را ثبت کرد و بیش از ۱۲۰۰ نفر در حملاتی که ریشه آنها در افغانستان است، جان باختند.» در یک نمونه مشخص، حمله انتحاری تیتیپی به یک پاسگاه پلیس در خیبرپختونخوا در نهم می، پانزده افسر پلیس را به کام مرگ کشید. «تحقیقات ما نشان داد این حمله توسط تروریستهای مستقر در افغانستان برنامهریزی شده بود.»
این واقعیتهای تلخ در حالی رخ میدهد که طالبان ادعای حکمرانی اسلامی دارد. گروههای تروریستی مستقر در افغانستان به سلاحهای پیشرفته، از جمله پهپادها، دسترسی دارند. احمد گفت بخش بزرگی از این تسلیحات به میلیاردها دالر تجهیزاتی باز میگردد که نیروهای خارجی پس از خروج از افغانستان به جای گذاشتند. در عملیاتهای ضدتروریستی پاکستان، بیش از ۲۹۰ مورد ضبط چنین سلاحهایی ثبت شده که برای حملات تروریستی و انتحاری در غرب پاکستان به کار رفتهاند.
بر اساس گزارش دان، سفیر پاکستان در اظهاراتی صریح گفت: «طالبان به تاکتیکهای قدیمی خود بازگشته و پناه دادن به گروههای تروریستی را از سر گرفته است. بازیگر خارجیای که تاریخاً مخرب بوده، اکنون با شتاب فرصتطلبانه در حال راهاندازی جنگ نیابتی علیه پاکستان است.» احمد تأکید کرد: «پاکستان در برابر هر کسی که به حاکمیت، تمامیت ارضی و امنیت ملیمان آسیب بزند، از خود دفاع خواهد کرد.»
وضعیت حقوق بشر در افغانستان تحت سلطه طالبان نیز در این نشست مورد توجه قرار گرفت. احمد گفت که این وضعیت «با ناکامیها و روایت فریبکارانه طالبان در برآوردن خواستههای جامعه بینالمللی همسو است.» وی افزود: «زنان و دختران از حقوق بنیادین انسانی و کرامت خود محروم شدهاند؛ این نقض آشکار تعهدات بینالمللی، و حتی احکام و سنتهای اسلامی است. مردم افغانستان گروگان این محدودیتهای غیرانسانی، سرکوب و رفتار خودخواهانه شدهاند.»
دان همچنین گزارش داد که سفیر پاکستان به طرح بشردوستانه ۲۰۲۶ اشاره کرد که تنها ۱۴ درصد بودجه مورد نیاز را دریافت کرده است. وی این کمبود را «نتیجه مستقیم بیمیلی طالبان برای اولویت دادن به رفاه مردم افغانستان بر منافع خود و کنترل اقتدارگرایانه» دانست.
در مورد بسته شدن مرز پاکستان و افغانستان، احمد توضیح داد که پاکستان عبور کمکهای بشردوستانه را تسهیل میکند، اما «رژیم طالبان حاضر به باز کردن مرز از طرف خود نیست، حتی برای دریافت محمولههای نجاتبخش.» وی این اقدام را «بهوضوح به ضرر مردم افغانستان» دانست.
پاکستان چهار دهه است که میلیونها پناهنده افغانستانی را با وجود «محدودیتها و حمایت بینالمللی ناکافی» پذیرفته، اما احمد تأکید کرد که این حضور نمیتواند نامحدود ادامه یابد.
سفیر پاکستان در پایان گفت: «هیچ کشوری بیشتر از پاکستان از پیامدهای درگیری و بیثباتی در افغانستان رنج نبرده است. و هیچ کشوری بیشتر از پاکستان از صلح، رفاه و ثبات افغانستان سود نخواهد برد.»
