خبرگزاری راسک: در بحبوحه تشدید تنشهای منطقهای، یک یادداشت تحلیلی منتشرشده در «میدل ایست آی» استدلال میکند که رویارویی نظامی میان ایالات متحده و اسرائیل با ایران، نهتنها به یک بحران منطقهای گسترده تبدیل شده، بلکه میتواند نشانهای از محدودیتهای فزاینده قدرت آمریکا در نظام بینالملل باشد.
نویسنده این تحلیل، آمیل آلکالای، بر این باور است که سیاستهای چند دهه اخیر واشینگتن و تلآویو که عمدتاً بر جنگ با بازیگران ضعیفتر متمرکز بوده اکنون با واقعیتی متفاوت مواجه شده است: کشوری با ظرفیتهای راهبردی، جمعیتی و نظامی قابلتوجه.
در این تحلیل آمده است که گفتمان حاکم بر سیاستهای اسرائیل، از روایتهای تاریخی مرتبط با امنیت یهودیان، به سمت ادبیات ایدئولوژیک و مذهبی سختگیرانه تغییر یافته است. چهرههایی چون بنیامین نتانیاهو و یائیر لاپید در کنار برخی مقامهای آمریکایی، در این چارچوب مورد اشاره قرار گرفتهاند.
نویسنده همچنین به لحن تند برخی مقامهای نظامی آمریکا، از جمله پیت هگست، اشاره میکند که به گفته او، بازتابدهنده رویکردی تهاجمی و بیاعتنا به قواعد درگیری است موضوعی که حتی از سوی برخی ناظران آمریکایی نیز مورد انتقاد قرار گرفته است.
در بخش دیگری از این تحلیل، به پیامدهای انسانی جنگ اشاره شده و ادعاهایی درباره حملات به اهداف غیرنظامی مطرح میشود. این گزارش تأکید میکند که تداوم چنین روندی میتواند بحران انسانی را تشدید کرده و نگرانیهای جدی حقوق بشری را در سطح بینالمللی برانگیزد.
همزمان، تحولات در مناطقی چون غزه، کرانه باختری و لبنان نیز بهعنوان بخشی از یک تصویر بزرگتر از بیثباتی منطقهای مورد بررسی قرار گرفته است؛ بیثباتیای که با افزایش قیمت انرژی، تهدید امنیت مسیرهای حیاتی مانند تنگه هرمز و فشار بر اقتصاد جهانی همراه شده است.
در این تحلیل، ایران بهعنوان بازیگری توصیف شده که با برخورداری از عمق استراتژیک، ظرفیتهای بومی نظامی و جمعیتی قابلتوجه، توانسته به یک عامل بازدارنده در برابر فشارهای خارجی تبدیل شود.
نویسنده با اشاره به تجربیات گذشته از جمله جنگ افغانستان و درگیریهای منطقهای معتقد است که قدرتهای نظامی بزرگ در برابر بازیگران مقاوم و نامتقارن، با چالشهای جدی مواجه بودهاند.
این گزارش تأکید میکند که ادامه این تقابل میتواند پیامدهایی فراتر از خاورمیانه داشته باشد؛ از افزایش هزینههای انرژی و اختلال در زنجیره تأمین جهانی گرفته تا تغییر در موازنه قدرت بینالمللی.
در همین حال، برخی تحلیلگران بر این باورند که این بحران میتواند نشانهای از ورود نظام بینالملل به مرحلهای جدید باشد؛ مرحلهای که در آن، قدرتهای سنتی با محدودیتهای فزاینده در اعمال نفوذ خود روبهرو هستند.
در نهایت، «میدل ایست آی» این رویارویی را صرفاً یک جنگ منطقهای نمیداند، بلکه آن را بخشی از یک روند گستردهتر در تحول نظم جهانی توصیف میکند. از نگاه این تحلیل، نتیجه این تقابل صرفنظر از پیامدهای کوتاهمدت میتواند تأثیرات بلندمدتی بر جایگاه آمریکا، معادلات قدرت و آینده امنیت جهانی داشته باشد.
