خبرگزاری راسک: اندریکا راتواته، هماهنگکننده امور بشردوستانه سازمان ملل متحد در افغانستان، با انتشار گزارشی تازه هشدار داد که افغانستان در آستانه مواجهه با سه بحران بزرگ انسانی است که زندگی میلیونها نفر را تهدید میکند. او خشکسالی، بازگشت گسترده مهاجران و کاهش کمکهای جهانی را بهعنوان سه چالش اصلی افغانستان برشمرد.
راتواته توضیح داد که خشکسالی شدید، که بیش از ۷۰ درصد جمعیت افغانستان را که به کشاورزی وابستهاند درگیر کرده، امنیت غذایی شهروندان را به شدت تضعیف کرده است. به گفته او، ناکارآمدی حکومت طالبان در مدیریت منابع آب و زمینهای کشاورزی و عدم سرمایهگذاری در زیرساختها، بحران غذایی را تشدید کرده است و میلیونها خانواده با خطر گرسنگی و کمبود مواد غذایی روبهرو هستند.
در کنار خشکسالی، بازگشت ۲.۵ میلیون مهاجر افغانستانی از ایران و پاکستان فشار بر خدمات اجتماعی و زیرساختهای کشور را دوچندان کرده است. این بازگشت گسترده بدون برنامهریزی و حمایت لازم از سوی طالبان، موجب شده است که بخش عظیمی از جمعیت نیازمند حمایتهای فوری باشند.
کاهش کمکهای جهانی و محدود شدن دسترسی سازمانهای بینالمللی به افغانستان نیز باعث شده است تنها ۳۷ درصد از درخواست کمکهای بشردوستانه سازمان ملل تامین شود.
همچنین، به گفته راتواته، بیش از ۴۰۰ مرکز صحی بشردوستانه در سراسر کشور تعطیل شده و حدود سه میلیون نفر از خدمات این مراکز محروم شدهاند. بیش از ۳۰۰ مرکز تغذیه نیز بسته شده است که بیش از ۸۰ هزار کودک، مادران شیرده و افراد آسیبپذیر را تحت تأثیر قرار داده است. ضعف مدیریت طالبان و محدودیتهای ناشی از سیاستهای تبعیضآمیز این گروه باعث شده است که بسیاری از زنان و دختران، که نیمی از جمعیت افغانستان را تشکیل میدهند، از دسترسی به خدمات اساسی و نقش فعال در جامعه محروم باشند.
راتواته تأکید کرد: «مردم خواستار ادامه برنامههای حوزه سلامت، آموزش، حمایت اجتماعی و معیشت هستند. این برنامهها جان انسانها را نجات میدهند و روزانه زندگی آنان را تغییر میدهند.» او افزود که اگر طالبان همکاری نکنند و محیط مناسبی برای فعالیت سازمانهای بینالمللی فراهم نکنند، تحقق این اهداف به شدت دشوار خواهد بود.
دفتر هماهنگی کمکهای بشردوستانه سازمان ملل (اوچا) پیش از این هشدار داده بود که افغانستان در سال ۲۰۲۶ همچنان یکی از بزرگترین بحرانهای بشردوستانه جهان خواهد بود. این گزارش خاطرنشان کرده است که سالها جنگ، اقتصاد شکننده، فساد گسترده و سیاستهای محدودکننده طالبان، تابآوری جمعیت افغانستان را به شدت کاهش داده و آسیبپذیری آنها را در برابر بحرانهای طبیعی و انسانی افزایش داده است.
براساس این گزارش، نزدیک به ۲۱.۹ میلیون نفر در افغانستان، که حدود ۴۵ درصد جمعیت کشور را تشکیل میدهند، در سال ۲۰۲۶ به کمکهای بشردوستانه نیاز خواهند داشت. سازمان ملل و کارشناسان بینالمللی هشدار دادهاند که بدون تغییر سیاستها و ایجاد فضای امن برای فعالیت نهادهای امدادی، این بحرانها میتواند پیامدهای فاجعهباری برای مردم افغانستان، بهویژه زنان، کودکان و گروههای آسیبپذیر داشته باشد.
