خبرگزاری راسک: برنامه جهانی غذا با صدور هشداری صریح اعلام کرده است که افغانستان هماکنون با یکی از وخیمترین بحرانهای گرسنگی در جهان روبهرو است و این وضعیت در فصل زمستان با شدت بیشتری نمایان خواهد شد. این نهاد بینالمللی تأکید کرده که تعداد مادران و کودکان مبتلا به سوءتغذیه حاد در کشور بسیار بالا است.
بر اساس گزارش برنامه جهانی غذا ، تقریباً ۹.۵ میلیون نفر در افغانستان در وضعیت ناامنی غذایی شدید قرار دارند.
این نهاد هشدار میدهد که بدون تزریق فوری کمکهای بینالمللی، بحران انسانی عمیقتر خواهد شد.
بهویژه کودکان خردسال یکی از گروههایی هستند که بیشترین لطمه را متحمل میشوند: برنامه جهانی پیشبینی کرده حدود ۳.۵ میلیون کودک زیر پنج سال در سال جاری دچار سوءتغذیه شوند.
مدیران برنامه جهانی غذا میگویند که بسیاری از مادران جوان به کلینیکهای تغذیه مراجعه میکنند و عملیات درمان سوءتغذیه کودکان و مادران یکی از بخشهای حیاتی فعالیت این سازمان است.
یکی از دلایل اصلی تشدید بحران، کاهش چشمگیر بودجه کمکرسانی است. طبق گزارش برنامه جهانی غذا، بودجه این سازمان برای افغانستان به شدت کاهش یافته است و بحران تأمین مالی «تهدیدی جدی برای ادامه برنامههای حیاتی تغذیه» محسوب میشود.
برنامه جهانی غذا اعلام کرده که برای ادامه عملیات اضطراری خود در افغانستان، نیاز فوری به ۵۵۵ میلیون دالر دارد تا بتواند کمکهای غذایی و تغذیهای را برای زنان و کودکان تضمین کند.
بحران گرسنگی در افغانستان را نمیتوان بدون در نظر گرفتن مسئولیت طالبان تحلیل کرد. از زمان بازگشت طالبان به قدرت، فشارهای اقتصادی، محرومیت زنان از اشتغال و تحصیل، و محدودیتهای شدید بر مشارکت اجتماعی زنان، به یکی از عوامل تشدید تهدیدهای تغذیهای تبدیل شدهاند.
بسیاری از خانوارهایی که زنان سرپرست دارند، به دلیل ممنوعیت فعالیت اقتصادی زنان و محدودیت در دریافت کمک بینالمللی، به مرز بقا رسیدهاند.
محدودیتهای طالبان بر دسترسی زنان به فضاهای عمومی و اشتغال، باعث شده است که آنها نتوانند بهطور مؤثر از کمکهای غذایی و تغذیهای بهرهمند شوند، در حالی که این سازمان بارها اعلام کرده زنان باردار یا شیرده جزو گروههای اولویتدار برای حمایت تغذیهای هستند.
یکی از استانهایی که بهطور خاص تحت تأثیر این بحران قرار دارد، استان هلمند است. در گزارشهای این سازمان آمده است که بسیاری از خانوادهها در این منطقه مجبورند بین «چه کسی غذای امروز را بخورد» تصمیم بگیرند، زیرا منابع محدود است و ناامنی غذایی بسیار افزایش یافته است.
با نزدیک شدن به فصل زمستان، نگرانیها افزایش یافته چون این سازمان هشدار داده است که سرمای شدید و دسترسی محدود میتواند شرایط سوءتغذیه را وخیمتر کند.
اگرچه برنامه جهانی غذا با همکاری شرکای بینالمللی مانند بانک توسعه آسیا، اتحادیه اروپا و برخی کشورهای مهم کمکرسانی میکند، اما افزایش بدهیها، کاهش منابع مالی و موانع دسترسی به مناطق آسیبپذیر کار را دشوارتر کردهاند.
برنامه جهانی غذا تأکید دارد که جامعه جهانی باید فشار بیشتری بر طالبان انجام دهد تا دسترسی به کمکهای غذایی برای زنان و کودکان تسهیل شود و منابع بشردوستانه کافی تأمین شود.
بحران گرسنگی در افغانستان نه یک چالش موقتی، بلکه یک بحران عمیق انسانی است که ریشه در سیاست، فقر، سوءتغذیه سیستماتیک و تبعیض جنسیتی دارد. در حالی که برنامه جهانی غذا هشدارهای شدیدی میدهد، نقش طالبان در محدودکردن مشارکت زنان، تشدید فقر و محرومیت اقتصادی از یک سو، و کاهش کمکها بینالمللی از سوی دیگر، این بحران را به یکی از مهمترین تهدیدهای بشری در افغانستان تبدیل کرده است. اگر جامعه بینالمللی به موقع وارد عمل نشود، میلیونها زن و کودک افغانستانی ممکن است به شدت دچار گرسنگی و سوءتغذیه شوند.
