خبرگزاری راسک: به نقل از بیبیسی، خویشاوندان افغانستانی کسانی که نامهایشان سه سال پیش بهگونهای تصادفی از سوی یکی از مقامات بریتانیایی افشا شد، به بیبیسی گفتهاند که اکنون بهشدت نگران جان بستگانشان هستند، زیرا بیم آن میرود که توسط رژیم سرکوبگر طالبان مورد هدف قرار گیرند. «رحیم» نام مستعار میگوید که پدرزناش روز سهشنبه مطلع شد که ناماش در فهرستی قرار دارد که در آن اطلاعات هزاران نفر از اتباع افغانستان درج شده بود؛ کسانی که پس از تسلط طالبان در سال ۲۰۲۱، برای انتقال به بریتانیا درخواست داده بودند. درحالیکه طالبان در رسانهها ادعا میکنند با هیچکسی انتقامجویانه برخورد نکردهاند، اما رحیم به بیبیسی میگوید که طالبان از سال ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ جستجوی منظم و جدی برای یافتن پدرزناش را آغاز کردهاند و حالا دلیل آن را بهتر درک میکند. او با اضطراب میگوید: «اینکه طالبان او را پیدا خواهند کرد، مسئلهی “اگر” نیست، بلکه “چه وقت” است.»
با وجود اینکه حکومت بریتانیا ادعا میکند شواهد اندکی مبنی بر کشتار سیستماتیک یا انتقامگیری سازمانیافته از سوی طالبان پس از افشای این اطلاعات در فبروری ۲۰۲۲ در دست دارد، اما افرادی که بهشرط ناشناسماندن با بیبیسی صحبت کردهاند، از این افشاگری بهعنوان «بزرگترین اشتباه حکومت بریتانیا» یاد کردهاند. رحیم که اکنون ۴۲ ساله است و در بریتانیا زندگی میکند، خود طعم انتقامگیری طالبان را چشیده است: دو پسرکاکایش در دو سال پیش از تسلط این گروه به قتل رسیدند. او میگوید که چند سال پس از آن، هدف این انتقامگیری ظاهراً پدرزناش بوده که اکنون در مخفیگاه به سر میبرد. به گفته رحیم: «ما نمیفهمیدیم که چرا از سال ۲۰۲۳ به اینسو، ناگهان جستوجوی طالبان برای یافتن او شدت گرفت. حالا حدس میزنیم که طالبان به دادههای افشا شده دست یافتهاند.» او میافزاید که پدرزناش چندین مرتبه آخرین بار در دسامبر گذشته شواهدی از تهدیدات و پیگردهای طالبان را به وزارت دفاع بریتانیا ارائه کرده و برای سومین بار تقاضای انتقال به بریتانیا در قالب برنامهٔ «سیاست اسکان و کمک به افغانستانیها» (ARAP) داده است. با آنکه دو درخواست پیشین او رد شده بود، چون گفته شده بود که او بهطور مستقیم با دولت بریتانیا کار نکرده است، اما رحیم میگوید در درخواست جدید، «شواهد قوی» از همکاری مستقیم او با نیروهای بریتانیایی ارائه شده است.
او تأکید میکند که از دسامبر ۲۰۲۳ تا کنون، پدرزناش در خانههای امنی که از سوی یک نهاد غیردولتی فراهم شده، پنهان است. طالبان که پس از سالها زندان، اکنون مسلحانه بر افغانستان حکم میرانند، همچنان به دنبال انتقام از کسانیاند که روزی در کنار غرب ایستاده بودند. رحیم ابراز امیدواری میکند که با توجه به توجه رسانهها به این افشاگری خطرناک، روند بررسی پروندهٔ پدرزناش تسریع یابد و او سرانجام بتواند به دخترش همسر رحیم و او در بریتانیا بپیوندد. وی میافزاید: «خانواده خیلی نگراناند. این افشای اطلاعات، خطر را برای پدرزنام شدیدتر و قریبالوقوعتر کرده است. فقط مسئلهٔ زمان است.» وزارت دفاع بریتانیا در واکنش به این موضوع گفته است که دربارهٔ موارد انفرادی اظهار نظر نمیکند. با این حال، نتایج بررسی سال ۲۰۲۵ پیرامون این افشاگری نشان داده است که شواهد محدودی مبنی بر هدفگیری سیستماتیک افراد بهواسطهٔ این افشاگری وجود دارد.
با آنکه وزیر دفاع بریتانیا، جان هیلی، در گفتوگو با بیبیسی ادعا کرده است که احتمال اینکه صرف قرار گرفتن در آن فهرست موجب افزایش خطر هدف قرار گرفتن توسط طالبان شود، «بسیار اندک» است، اما اظهارات قربانیان چیز دیگری میگوید. در همین حال، مردی که بیبیسی او را «الف» مینامد و خود را از همکاران مستقیم نیروهای بریتانیایی در زمینه جمعآوری اطلاعات از تحرکات طالبان معرفی میکند، این افشاگری را «بزرگترین اشتباه دولت بریتانیا» توصیف میکند. وی با خانوادهاش به بریتانیا انتقال یافته، اما میگوید که در جریان روند درخواستاش، نام والدین و خواهر و برادرهایش را نیز ذکر کرده بوده است. او میگوید: «من نمیدانستم که تماسهای من فاش شدهاند. دیروز که فهمیدم، شوکه شدم. تنها یک معذرتخواهی نمیتواند ترس بزرگ ما را از بین ببرد. حالا اطلاعات ما و خانوادههای ما در دسترس همه است. جان آنها در خطر است.»
او میافزاید که بلافاصله با خانوادهاش در کابل تماس گرفته و از آنها خواسته است شهر را ترک کرده و به ولایتی دیگر پناه ببرند. وی با نگرانی میگوید: «آنها هم ترسیده بودند. نمیدانستند به کجا بروند.
هنوز هم از آنها خبری ندارم.» مرد دیگری که بیبیسی او را «ب» مینامد، نیز میگوید که بهتازگی ایمیلی از وزارت دفاع دریافت کرده که از او خواسته بود بررسی کند که آیا اطلاعات او افشا شده است یا نه. به او گفته شده بود: «اگر شماره مرجع شما سرخ باشد، اطلاعاتتان افشا شده و اگر سبز باشد، افشا نشده است.» وی میگوید: «وقتی دیدم که شمارهام سرخ است، شب نتوانستم بخوابم. بسیار نگران شدم.»
او که اکنون خود در امنیت به سر میبرد، اما نگران مادر و دو برادر خردسالش است که در یکی از ولایات شمالی افغانستان باقی ماندهاند. وی میگوید که به دلیل نگرانی از خطر احتمالی، حتا آنها را در مورد افشاگری مطلع نکرده است. او میافزاید: «در گذشته، طالبان و دیگر افراد بارها از پدرم میپرسیدند که “پسرت کجاست؟ چرا و چگونه از کشور بیرون شده؟” پدرم خیلی نگران بود و شش ماه پیش از نگرانی درگذشت.» وی با تلخی میگوید: «کاش هنگام امضای قرارداد با مقامات بریتانیایی، نامهای اعضای خانوادهام را ذکر نکرده بودم. حالا ممکن است آنها در معرض خطر باشند. ما هرگز انتظار چنین اشتباهی را از نهادهای اطلاعاتی بریتانیا نداشتیم. همهمان شوکه شدهایم.»
