خبرگزاری راسک: پس از خروج نیروهای بینالمللی از افغانستان و تسلط طالبان، شمار زیادی از شهروندان افغانستانی که به دلیل همکاری با نهادهای آمریکایی و بینالمللی، واجد شرایط دریافت ویزای خاص مهاجرت (SIV) شناخته شدهاند، همچنان در کابل و سایر استانهای کشور گیرماندهاند. این افراد که امید داشتند روند تخلیه آنان از سوی ایالات متحده و متحدانش تکمیل گردد، اکنون در وضعیت دشواری قرار گرفتهاند؛ نه امکان بازگشت به خانههایشان را دارند و نه هم راهی برای خروج از کشور یافتهاند.
بر بنیاد گزارشهای مستند خبرگزاری راسک، این گروه از افراد که شامل مترجمان، کارمندان پروژههای خارجی، و افرادی میشوند که به نحوی با نهادهای بینالمللی همکاری داشتند، با تهدیدهای جدی امنیتی مواجهاند. طالبان گرچه بهطور رسمی اعلام کرده که عفو عمومی صادر کرده است، اما گزارشهای متعدد از بازداشت، شکنجه، و حتی قتل برخی از این افراد، واقعیت متفاوتی را بازتاب میدهد.
خبرگزاری راسک در مصاحبه با چند تن از این افراد، به نگرانیهای گسترده آنان پی برده است. بسیاری از دارندگان پروندههای ویزای خاص مهاجرت (SIV) تایید کردهاند که از سوی نهادهای آمریکایی ایمیلهایی دریافت کردهاند که به آنان توصیه شده است به خانههایشان بازگردند. اما این پیامها در حالی ارسال شده که آنان مدتها پیش، به امید خروج، تمام داراییهای خود را فروخته و اکنون فاقد امکانات مالی برای بازگشت به زندگی عادیاند. یکی از این افراد که به دلایل امنیتی نخواست نامش فاش شود، در گفتوگو با خبرنگار راسک چنین بیان داشت: «ما تمام وسایل و داراییهای خود را فروختیم، با این امید که به زودی به یک کشور امن منتقل خواهیم شد. حالا نه پولی برای امرار معاش داریم، نه سرپناهی، و نه هم میتوانیم به خانههای خود برگردیم، چون طالبان ما را بهعنوان دشمنانشان میبینند.» علاوه بر تهدیدهای امنیتی، این افراد در تأمین نیازهای اولیه زندگی نیز با چالشهای جدی روبهرو هستند. برخی از آنان برای زنده ماندن ناچار شدهاند در خفا زندگی کنند و بهطور مداوم مکانهایشان را تغییر دهند تا از تعقیب و شناسایی مصون بمانند. در عین حال، روند بررسی پروندههای آنان از سوی دولت آمریکا به کندی پیش میرود و چشمانداز روشنی برای انتقالشان به کشورهای مقصد وجود ندارد.
در حالی که برخی از سازمانهای بینالمللی حقوق بشری خواستار تسریع روند تخلیه این افراد شدهاند، اما تاکنون اقدام مؤثری از سوی جامعه جهانی در این راستا صورت نگرفته است. کارشناسان هشدار میدهند که ادامه این وضعیت نهتنها زندگی این افراد را به خطر میاندازد، بلکه پیامدهای گستردهای در عرصه حقوق بشری و تعهدات بینالمللی کشورهای دخیل خواهد داشت. سرنوشت نامعلوم دارندگان ویزای خاص مهاجرت (SIV) که در کابل و سایر بخشهای افغانستان گیرماندهاند، نشاندهنده یکی از ابعاد کمتر توجهشده بحران پس از سقوط دولت پیشین است. در حالی که تهدید طالبان از یکسو و بیتوجهی نهادهای بینالمللی از سوی دیگر آنان را در وضعیت اضطراری قرار داده، عدم اقدام فوری و مؤثر میتواند زندگی هزاران فرد واجد شرایط این برنامه را به خطر اندازد. جامعه جهانی، بهویژه ایالات متحده، در قبال این افراد مسئولیت مستقیم دارد و هرگونه تأخیر در حل این بحران، ممکن است پیامدهای جبرانناپذیری در پی داشته باشد.
شکایت از رشوهستانی و فساد طالبان در سفارت افغانستان در پاکستان
انس حقانی در واکنش به سفر رهبر سوریه به عربستان، آیهی قرآن را منتشر کرد
آریانفر: کهنترین قوم باشندهی افغانستان «تاجیکها» هستند
جبههی آزادی: طالبان افراد زیادی را به دلیل تعلق داشتن به یک منطقهی خاص زندانی کردهاند
